Jaarverslag 2006

Home » Archief » Jaarverslagen » Jaarverslag 2006

Jaarverslag 2006

Inleiding (Doedel)

Bij het sluiten van de boeken van 2006 bestaat de AVD uit exact zestig actieve leden. Al deze Anthonen hebben het afgelopen jaar weer onbeschrijflijk veel meegemaakt. Het is dan ook onmogelijk om in één jaarverslag een compleet beeld te geven van AVD-2006. Een aantal zaken zijn hetzelfde als alle andere jaren. Zo zal het u weinig verbazen dat ook dit jaar weer de nodige palen zijn versleept, de nodige kilometers zijn gemaakt en de nodige barkaarten zijn gestreept. Maar voor dit verslag zijn we juist op zoek gegaan naar de bijzonderheden van 2006. Want eerlijkheid gebied te zeggen hier al jaren precies hetzelfde verhaal wordt voorgelezen. Wat volgt zijn een aantal bijna willekeurige hoogtepunten van het afgelopen jaar. Eigenlijk zoals we al jaren doen.

Laten we beginnen bij de kampen:

HIT (PalinG)

Wat de stam doet met Pasen? U moet het zo langzamerhand kunnen dromen. Alles voor de kinderen van anderen in Dwingeloo. Samen met Thrianta en Chauken proberen de avond- en nachtrust te verstoren in de Dwingelose bossen. Overdag vooral de eerste uren doen alsof je heel druk bent met nuttige dingen. Slimme truc is een twee- of drietal mannen in oranje outfit te hijsen en die overal en nergens te laten opduiken. Bij voorkeur met palen, touwen en vrachtwagens. Het liefst de lawaaiigste mannetjes. Dan lijkt het net alsof je met een heel peloton bezig bent. ‘s Middags zorgen dat de rest op tijd wakker is, want anders mis je het evaluatiemoment om 5 uur. Vervolgens van 5 tot ver na voedertijd proberen serieus en geconcentreerd over te komen. Het liefst allemaal een keertje van de kampeerplek van de TOAM met het één en ander aan materiaal goed in het zicht van het c-Team naar het Kokkamp of de galabaan te lopen. En dan maar denken dat die gasten niet door hebben welk een lui stel je eigenlijk bent.
Oh, en elke avond je coo’s in de vergadering met een stapel papier waar voorop “draaiboek” staat, de indruk laten wekken dat er weer verschrikkelijk veel posten zijn op- en afgebouwd. Die gasten naar de vergadering sturen met een blikje sinas, en ze laten kermen over het eelt op en de splinters in hun handen. Werkt dat? Ja, tenzij het c-Team ook stamleden bevat…

NPK (Doedel)

Een paar jaar geleden zette de stam tijdens een HIT een solide snelheidrecord neer. Ik doel op het eigenhandig gepionierde vlot dat, vastgebonden achter Lex, met een snelheid van veertig kilometer per uur over het water scheerde. Die snelheid heet sindsdien 1 vlot. Nu heeft zich het afgelopen NPK een volgend record aangediend. Een hoogterecord welteverstaan. Naast een tandenborstel, klompen en een Pivostaf-das had Ewax dit jaar namelijk ook een parachute in zijn handbagage gestoken. Op een rustige Pinksterdag reden wij daarom met Lex naar een groot grasveld. Met een geleend klimtuigje werd de eerste vrijwilliger stevig aan de parachute en vervolgens aan Lex geknoopt. De eerste pogingen leverde -zeker van een afstandje- nog een komisch beeld. Een oranje mannetje dat de benen uit het lijf rent om een vrachtwagen bij te houden, terwijl de parachute er als een enorme plastic zak achteraan sleept. Maar toen werd besloten om de snelheid wat op te voeren. “We gaan naar de 1 vlot”, riep Boels resoluut. Lex maakte toeren, de luchtzakken van de parachute vulden zich en knieën begonnen hoorbaar te knikken. Een eerste voetje kwam een paar centimeter boven de grond. En toen: als een donderslag bij heldere hemel vloog Bouke diezelfde hemel in. Tot tien meter hoog, strak boven Lex. Beneden in de bak van de vrachtwagen werd het muisstil. Een nieuwe sport was geboren: ParaLexen

Nawaka (Joost)

Deze zomer is de stam op ‘vakantie’ geweest naar Zevenaar. Hier hebben we ons drie weken lang vermaakt tussen vletten en blauwe uniformen. Tijdens het Nawaka hadden we een boot. Geen hele mooie splinternieuwe boot… Maar een oud wrak blauw krot van de Chauken. De 3.9 PK van Sanders.com bracht het bootje met ons er in, in now-time naar de overkant van het gigantische meer. Tenminste… het ging in een razend tempo op het moment dat we achter een sleepboot hingen. Op eigen kracht werden we regelmatig ingehaald door wrikkers en peddelaars. Het kampterrein leek wel één grote camping. Bij zonnig weer lagen de vrouwelijke water-welpen en zee-rowans topless aan het strand. Hier en daar stond een luchtkussen, waarvoor dagelijks een Anthoon vroeg uit zijn nest moest, en natuurlijk werd er gebarbecued. Om onszelf over deze avontuurlijke camping te vervoeren, leenden we van campingbaas ‘De Man’ af en toe een golfwagentje. Wat hier allemaal wel, maar vooral ook niet mee kon, is uitvoerig getest. De visie van het test-team, onder leiding van Anthoon: ‘zeker voor herhaling vatbaar!’ Helaas zijn er door de vermissing van een camera geen foto’s beschikbaar.

Wadlopen (Doedel)

Naast de kampen is de stam ook afgelopen jaar weer in allerlei vaste en losse evenementen gedoken. Zo trok begin juli een klein clubje stamleden, vergezeld door wat vriendjes en vriendinnetjes noordwaarts voor een wandeltochtje door de Waddendrek. Een eerdere poging om te voet een waddeneiland te bereiken was enkele jaren geleden nog uitgelopen op een teleurstelling. Stormachtig weer met windkracht acht was toen de reden voor onze laffe gidsen om de zaak af te blazen. Maar dit keer hadden een gids van een geheel ander kaliber, zo bleek toen we bij ochtendgloren stonden te wachten voor de kust. Als een Godverschijning doemde uit de morgennevel een langharig figuur op. Hij leek wel een beetje op die andere beroemde vent die over het water kon lopen. Maar misschien leek hij nog wel meer op cabaretier Freek de Jonge. Dat wordt dus lachen, dachten wij terwijl we met onze schoenveters de bloedcirculatie in de voeten stopzetten. Toch hadden we de communicatieve vaardigheden van de man wat overschat: hij bleek een Fries en bovendien niet gewend aan ander gezelschap dan garnalen en mosselen. Toch ontdooide de beste man ergens halverwege het slik al aardig. En toen we met kloppende kuiten voldaan de eerste stappen op Schier zetten, sprak hij zelfs ronduit: “over een kwartier gaat mijn boot, ik moet weg, hoi.”
Snowblast (PalinG)

Als u op weg hier naar toe naar buiten gekeken heeft, bijvoorbeeld vanuit de trein, uit de auto of uit de fiets dan heeft u vast gezien dat het broeikaseffect dit jaar harder dan ooit heeft toegeslagen. Vroeger ging de stam regelmatig op wintersport. De echte skiliefhebbers bleven thuis, terwijl de boarders eens lekker de bennen strekten in de sneeuw. Zo ook in 2006… Heeft u wel eens van de Alpen gehoord? Wij hebben geleerd dat er twee zijn. In Frankrijk hebben ze er een plaatsje naar genoemd. Les Deux Alpes. In dat plaatsje hadden wij het allervetste huis gehuurd. Helemaal voor ons zelf. Lekker in het nieuw gestoken kwamen we aan, voor iedereen was er een lekker klein jasje. Ook met Blom was rekening gehouden. Zij jasje was zo klein dat hij er naakt nog niet in paste. Hij paste wel in één van de 4 badkamers van het superhuis, of in de sauna van het huis. Hij paste ook met alle inwoners van Frankrijk op het balkon, hij paste in de open haard in de woonkamer, hij paste zelf in de ruimte achter de koelkast in de keuken. Niet alleen het huis zelf, dat tegenover de pizzeria lag en tegenover de kroeg met de reuzenmaaltijden, maar ook de ligging van het huis was super. Om de hoek bij de lift! Over het boarden hoef ik niet eens meer iets te vertellen. Wij waren een week lang de coolsten, van beide Alpen.

Nachthike (Joost)

De Nachthike van afgelopen jaar was natuurlijk ook weer een veel-te-bruut feest. Voor toevallige voorbijgangers, die het risico namen langs het gebouw te lopen, was het thema snel duidelijk. Hummers, Chryslers en Dodges stonden volledig ge-pimpt te wachten totdat hun eigenaren, -behangen met oorbellen, gouden kettingen, diamanten en binnenin een grote hoeveelheid vla- de troetelwagentjes weer naar ‘Cribs’ trachtten te brengen. De stamruimte zag er uit alsof ‘West Coast Customs’ was langsgeweest met een serieus pimp-team. Een van de deuren was vervangen door een heuze Hummer en Ice-Master Rob wist van een standaard snowboard een board te maken waarvan zelfs Snoop Dogg lasogen aan over houdt.

Crea Bea (Doedel)

Naast lasogen en zeebenen van de evenementen, heeft de stam ook het nodige opgestoken van de reguliere opkomsten. Zo bewees Simon Sabstiaan Bach tijdens zijn pow-wow getiteld van Bach tot Bagger dat alle Anthonen eigenlijk muzikaal zijn. En dat de stam ook het schilderen stevig in de, toch vaak eeltige, vingers heeft, bleek tijdens de opkomst van begin mei. En als we het over schilderen hebben, dan hebben we het niet over het tectyleren van vrachtwagen. Zelfs niet over fijne penseelwerk van stamlogo’s op barkrukken. Maar dan moet u denken aan namen als Monet, Delacroix, en Renoir. Na een inleidend college kwamen ook wij erachter dat deze namen niet verwijzen naar de nieuwste types renaults, maar naar kunstschilders. Er volgde een opdracht van onze culturele nestor Dirk-Jean. In groepjes moesten wij blind een topstuk van één van de grootmeesters naschilderden. De enige houvast bestond uit de aanwijzingen van een rivaliserend groepje. U zult het niet geloven, maar aan de hand van de volgende beschrijving wist Nike een bijna exact kopie van een werk van Henri Matisse te maken: “Een chagrijnige meid met een koltrui jat een citroen uit een fruitschaal”, aldus Nelis “Ja, en het tafelkleed is bijna net zo lelijk als het behang”, zo vulde Marc aan “En, oh ja”, besloot Berend veelzeggend, “er zit ook iets groens in”. De werken zijn in permanente expositie in het stamhol te bewonderen.

Escape from Veenhuizen (PalinG)

Wie houdt ons tegen? Niemand kan ons stoppen. Zelfs niet als je ons opsluit. Dat bleek wel toen een onwaarschijnlijke grote groep stamleden zijn neus liet zien op een ogenschijnlijk gewone zaterdagavond in Veenhuizen. De meeste mensen kijken wel uit als ze vriendelijk verzocht worden zich te laten opsluiten in een gevangenis. Maar niet de AVD. Na een boeiende preek van een hele kudde bewaarders mochten we met leuke armbandjes luchten op een plaatsje in het gevangeniscomplex. Wegens goed gedrag vonden Brood en zijn geboeide medegedetineerden het tijd dat zij de omheining van een andere kant mochten zien. Snel kwamen zij er achter dat de bewaarders daar heel anders tegen aan keken. Binnen de kortste tijd werden zij joelend door de andere boeven opnieuw in opgesloten kring welkom geheten. Hun vlees werd fluitend gekeurd en de eerste pikorde kreeg vorm. Sommigen solliciteerden voor de functie van gangleider anderen werden liever bitch.
Tijd om dit spel te volmaken was er niet, we werden afgevoerd naar een quarantainecel waar het ons door de hulp van maatjes lukte te ontsnappen. Dolend door de Drentse wouden vonden wij onze weg naar de vrijheid. Vaag staat ons het kreunen van bewaarders die ons dachten te kunnen vangen nog bij. Sommigen van ons dragen de sporen nog. Leve de duisternis, leve de sloot, leve de boeien… [over polsen wrijven] Wie kan ons stoppen? Thuis wachtte moeder of vrouw om onze sokken te stoppen.

De toekomst (Doedel)

Het laatste hoofdstuk van dit verslag betreft de toekomst. Wat zal 2007 en die jaren daarna ons brengen? De groei van de stam lijkt niet te stuiten. Elk jaar maken nieuwe jongens vanuit de Rowans de stap naar het ware leven. En ook dit jaar mochten wij weer vier nieuwe krachten welkom heten aan de bar. Als secretaris maak ik wel eens zorgen over de hoeveelheid namen dat in een Excel-bestand past, maar penningmeester Nike ziet de contributie-inkomsten met groot genoegen stijgen. Dan is er afgelopen jaar ook nog eens een Vereniging opgericht. Deze nieuwe rechtsvorm onder de volmondige titel “Vereniging ter behoud van klassieke vrachtwagens Anthonie van Diemenstam” moet fondsenwerving mogelijk maken. Dat betekent dus waarschijnlijk: nog meer inkomsten. In combinatie met het groeiend ledental voorzie ik een steeds machtige wordende club. Het zal niet lang meer duren of heel Assen wordt ingelijfd door de Oranje garde. De stap naar Drenthe, het Noorden en de rest van Nederland is dan snel gemaakt. Misschien mag Balkenende het nog een keertje proberen, maar over een aantal jaar zal Den Haag hoe dan ook in onze handen zijn. Ik voorzie interessante Kamerdebatten waarin minister-president Blom zijn plannen aan een volledig Oranje kamer voorlegt. Oppositieleider Kinky sputtert nog even tegen maar dan wordt de nieuwe grondwet aangenomen: De Anthoniaanse Sharia komt eraan.

De toekomst (PalinG)

We zijn onze tijd soms iets vooruit, dat werkt niet altijd. Dit jaar heeft de stam het stamhol weer rookvrij gemaakt. Nu echt, het moest ook wel. De computerjeugd van tegenwoordig is niet meer de gezonde roker van vroeger. Hijgend, puffend en kuchend moet elk risico op een pijnlijke dood voorkomen worden, vonden wij. Roken mag hier niet meer. De volgende maatregelen liggen al te rijpen:
- maatregel 1 – koude en tochtige tenten vervangen door caravans en campers. Die hebben als bijkomend voordeel dat de deur niet uitscheurt in de wind als je 3 weken aan het strand kampeert;
- maatregel 2 – kansarme kinderen of uitgeprocedeerden helpen door ze een stageplek en onderdak te bieden. Zij kunnen door hard werken, met zooi slepen en tenten bouwen enzo, iets leren over bloed zweet en tranen, over broederschap en saamhorigheid, over vele handen die licht werk maken, over samen uit en samen thuis. De stamleden kunnen dan vanuit bed of vanaf de bar aanwijzingen geven;
- maatregel 3 – alleen nog maar alcoholvrije sapjes drinken. Dat scheelt slepen met die zware zwarte vaten. Kistjes met fruit zijn veel gezonder, en een blender kan iedereen bedienen;
- maartegel 4 – de trappen in en aan het gebouw vervangen, pardon laten vervangen natuurlijk, door roltrappen. Dit voorkomt blessures aan knieën, rug en voorhoofd… en het voorkomt dat u buiten adem boven of sommigen zelfs beneden geraakt.
Zoals ik al zei, ze liggen nog te rijpen. Andere ideeën, zoals een oranje helikopter, een oranje touringcar, een oranje kuuroord… die hebben het stadium van rijpen nog niet bereikt. Maar wie weet, misschien vanavond… laat… aan de nog niet alcoholvrije bar…

Na enig aandringen is ook Joost bereid tot een toekomstvoorspelling:

De toekomst? Ach volgens mij blijft het wel gezellig…

Doedel, PalinG en Joost