Jaarverslag 1998

Allereerst beste mensen,
nogmaals de nieuwjaarswensen.
Ook in het jaar wat in het teken zal staan van het millennium probleem en ander scoutingactiviteiten, zullen wij u gaan verblijden met het jaarverslag van het afgelopen jaar.

Het afgelopen jaar begon zeer traditioneel met het nieuwjaarsdiner. Het thema van dit jaar was Jungle en Zuid-Amerika. Tijdens het dansen van de macarena en andere Zuid-Amerikaanse dansen bereidden wij ook nog een menu voor de gasten. Dit keer was het menu aangepast aan het thema. Het was weer zeer gezellig en geslaagd.

Volgens het niet altijd complete logboek zijn er in de eerste maand van januari verder geen activiteiten geweest.

Vervolgens begon het te kriebelen voor onze jaarlijkse Nachthike. Na het uitzetten en controleren van de routes, kon het feest eind februari beginnen. Na een dag hard werken kwamen de eerste deelnemers binnen en vertrokken al gauw weer. De meeste stamleden waren ondertussen ingezet voor de bemanning op de posten. Sommige theologische gereserveerde stamleden bleken hier erg moe van te worden en kwamen derhalve niet de auto uit of verplaatsten hun post naar een kroeg.
Een ander stamlid verbeeldde zich mee te doen aan een natte versie van Parijs-Dakar en probeerde met zijn auto een drassig pad te bedwingen. De Volkswagen bleef echter vast te zitten. Met de inzet van een speciaal daartoe geprepareerd team kwam de bestuurder van de Volkswagen weer op de verharde weg. Het beloofde biertje schijnt nog steeds aan de helpers uitgekeerd te worden.
De deelnemers die terug kwamen konden zich in het stamhol vervoegen om daar hun dorst te lessen en hun honger te stillen.

Ondertussen was de 40-dagen voor de HIT-tijd weer begonnen en werden de voorbereidingen voor dit kamp opgestart. Wegens het succes van vorig jaar, waren de bezielenden leiders Rutger en Dirk-Jan.
Tijdens de HIT, ook dit jaar weer het bekende werk. Hout in en uit de vrachtauto, vlotten in en uit het water, postjes bouwen, tentjes bouwen, postjes afbreken, tentjes afbreken, even mukado-en. Gelukkig konden we ons net staande houden door de vitamine-B drink die we ‘s avonds tot ons namen. Deze energy-drink pepte ons zo op, dat we ook nog even een autootje op kratjes getild hebben. Al met al weer een geslaagde activiteit in het afgelopen jaar.

In het voorjaar van 1998 hoefden we ons allen niet te vervelen. Activiteiten begeleider Jelle Post had diverse leuke activiteiten voor ons bedacht. Enkele van deze activiteiten bestonden uit het schilderen van containers, het maken van kaartmateriaal en het ingraven van waterleidingen. Dankzij deze therapeutische activiteiten konden we allen goedgemutst afreizen naar de Marnewaard.

De Marnewaard, dat heb ik nog niet eerder gehoord, hoor ik u nu denken. Dat klopt, want de Marnewaard is het nieuwe Anloo met de Pinksterdagen.
Eerst even een korte impressie van het terrein: groot, groen, gras en loopgraven.

Eindelijk was er genoeg ruimte om de hele stamtent op te zetten. Ook stonden de bomen ons niet meer steeds in de weg. Dit jaar moeten we nog wel wat verzinnen op alle stalen haringen die steeds in de weg staan als je met een huurbus achteruit rijd.

Een ander klein nadeel van het nieuwe terrein is dat je steeds vast komt te zitten in de loopgraven. Of dat de afstanden zo lang zijn. Om het gemis op te vangen van een lokale “Popken”, werd er dit jaar maar een Dixie en een douche gehuurd. De Dixie bij een gerenommeerd bedrijf, de douche werd gehuurd bij Jan-Roel Boels.

Maar na een dag hard werken op het kamp, is het gelukkig altijd weer lekker eten. Omdat het NPK toch een beetje nieuw was, had de Thrianthastam dit jaar ook een nieuw menu. In plaats van de traditionele chili, deze keer een Spaanse peper stamppot met bruine bonen. Een nieuwe dimensie aan het begrip “warm eten”.

Aan het eind van het kamp kon de afbraak beginnen. Omdat het zo leuk was gingen we lekker lang door, en kwamen zodoende pas om tien uur ‘s avonds een lokale chinees binnen stappen. Voor sommige mensen was het wel even wennen om weer bij gewone mensen te zijn. De tafeletiketten waren even diep weggezakt.

Na dit kamp zijn er ongetwijfeld leuke programma’s geweest, maar het logboek laat ons in de steek.

En dan zijn we nu alweer bij de zomer aangekomen. Omdat de Johannes Post Groep binnenkort een jubileum te vieren heeft was er dit jaar een gezamenlijk zomerkamp voor de hele groep. Zelfs de stam ging mee naar Ommen.

Nadat de vrachtwagen was volgeladen met allerhande materialen gingen wij op weg. De eerste stop was op zo’n 10 kilometer van Assen. Dit was eigenlijk niet gepland, maar omdat de aandrijfas opeens niet meer aan de vrachtwagen vastzat, hadden we geen keuze. Na weer te zijn teruggesleept naar Assen, kon het materiaal met aanhangers naar Ommen vervoerd worden.

Na het opzetten van de stamtent, c.q. keukentent en onze eigen tentjes konden we lekker gaan zitten.
De volgende twee dagen stonden in het teken van hike’s. Posten bouwen voor verkenners en rowans.
Hierna konden we ons helemaal richten op ons thema: het wilde westen. Gewapend met pistooltjes schoten we ons een ongeluk. Al gauw was alle munitie in Ommen en omgeving op.

‘s Avonds vermaakten we ons met darten, sommigen voelden zich al behoorlijk Barny. Af en toe hadden we ‘s avonds een serieus gesprek. Gelukkig waren er genoeg mobiele telefoons zodat we gelijk correlatie konden bellen.

Op het programma stonden onder andere de volgende dingen.

Een bezoek aan de Grolsch brouwerij. Zeer leerzaam en educatief. Nadeel was dat we verplicht om 11 uur ‘s ochtends aan het bier moesten. Hierna nog een bezoek gebracht aan de MAC.

Ook hebben we op een avond een bezoek gebracht aan het lokale Chinees-Indisch restaurant. Voor vijfentwintig gulden per persoon fantasie van de kok. Op de vraag of er ook ijs inbegrepen was bij dit bedrag, antwoordde de chinees: “Nee-ijs”. U snapt wel dat wij zeer benieuwd waren naar dit ongetwijfeld zeer lekkere ijs.
De dag erop konden we calorietjes eraf sporten op de gezamenlijke sportdag.

Op aanraden van Dick van der Most, oh pardon, Dick van Schaik zijn we nog een dagje naar de Bonte Wever gegaan. De verwachtingen waren hoog gespannen. Verder zullen we er maar niets over zeggen.

Alsof er nog niet genoeg gesport was, gingen we de vrijdag naar een kartbaan. Onbeperkt karten voor een luttel bedrag. Marcel Doornbosch deed Jos Verstappen na door van de baan te geraken. Een ander deed Schumacher na, door gewoon de beste tijd neer te zetten.

Na op vrijdag avond een afsluitende barbecue gehad te hebben, konden we zaterdag alles inpakken in de inmiddels gerepareerde vrachtauto.
Omdat Rutger het zo leuk vond om de vrachtwagen in en uit te pakken, besloot hij om de vrachtwagen met de achterkant in de sloot te parkeren. Nadat er een trekker voor had gestaan bleek toch echt dat al het materiaal weer uit de vrachtwagen moest. Dit was een belevenis op zich. Ik weet niet of u wel eens in Villa Volta bent geweest in de Efteling. Daar raakt je evenwichtsorgaan aardig van in de war. Maar in de bak van de vrachtwagen die behoorlijk scheef staat, is het nog veel erger. Binnenkort zal er dus een nieuwe attractie geopend worden in Kaatsheuvel.

Met enige vertraging kwamen we dus nog heelhuids aan. Volgens de reacties van de stamleden was het een zeer geslaagd kamp.

Als start van het nieuwe seizoen stond het beginweekend op het programma.

Op een goede vrijdag reisden we af naar Limburg. Sommigen waren daar al om 10 uur ‘s avonds, anderen pas diep in de nacht. Na een welkomstborrel op het terrein gingen we op tijd naar bed om ons te prepareren voor de volgende dag. Een sportief programma deze keer. Mountain-biken of klimmen. Een groot gedeelte van de groep ging op de fiets het Limburgse landschap verkennen. Heuveltje op, heuveltje af, Bart Brentjens eat your socks. Gelukkig had het de weken hiervoor lekker veel geregend zodat we onder de modder terugkwamen. Anderen bekwaamden zich op de steile wand. Volgend jaar staat er een uitstapje naar de Himalaya gepland.
Op de terugweg nog gerodeld in Valkenburg, u hoort het, de stam is zeer sportief. Vervolgens hebben we nog wat cultuur opgezocht in Maastricht. Helaas waren de musea al dicht, zodat we ons moesten behelpen in het nachtleven van Maastricht.
De volgende dag zijn we via Eindhoven weer naar het noorden teruggereisd.

Aangezien na de zomer de avonden weer langer worden, besloten we op een goede avond te gaan trivianten. Hierover staat in het logboek het volgende te lezen:
“Er word het een en ander aan suffe vragen gesteld in diverse categorieën. Maar eigenlijk is het allemaal geschiedenis, want iedereen is al dood. De scheids verzint zo af en toe wat vragen op niveau, al dan niet in ruil voor een zakje chips. De antwoorden variëren van potgrond tot Henk Wijngaard, wat het gemiddelde IQ van onze stam kenmerkt. Zo is Sugar Lee Hooper in 1975 al vermoord (zie je alweer dood) en ananas groeit op Vlieland.”

Aangezien het alweer 9 maanden na de lente was, werd ook de stam verblijd met enkele geboortekaartjes. De betrokkenen hierbij nogmaals gelukgewenst.

Ook is uw stam weer aan het sporten geslagen. Fitness deze keer. Het was u waarschijnlijk al opgevallen hoe breed een ieder dit jaar is. Naar ik vernomen heb was het zeer geslaagd die avond. Toch fijn dat je ook voelt waar al die spieren precies zitten.

Ook dit jaar is de Sint niet stilletjes de Houtlaan voorbij gereden. Met spelletjes zoals creatief met deeg en onderuit, wordt dit folklorisch feest bij de stam gevierd.

In de avonduren wordt door enkele actieven de bar onder handen genomen. Het resultaat heeft u waarschijnlijk al gezien. Zo niet dan bent u later op de avond uitgenodigd om de nieuwe bar te bewonderen.

Na nog een avond in het thema van kaart en kompas vanaf de bank, was het alweer kerst.

Nadat we allen het premillennium probleem, dessert-fox en de feestdagen overleefd hadden, was er vorige week alhier een nieuwjaarsborrel. Zeer gezellig en voor herhaling vatbaar.

Na deze verhandeling zijn wij nu al weer aanbeland in het heden, namelijk bij het nieuwjaarsdiner in het teken van Europa. Wij hopen u allen volgend jaar weer te zien. Hopelijk worden we niet getroffen door enkele raketten en zitten we hier niet bij kaarslicht.

Ik dank u.

(door: PalinG)