Beste aanwezigen – evenals vorige jaren is het mij een waar genoegen u een overzicht aan te bieden van de wonderwaardigheden van de stam in het afgelopen jaar. Dat jaar begon, net als andere jaren met het nieuwjaarsdiner, dat op zijn beurt een even traditioneel en moeizaam begin kende, tenminste volgens het logboek (1) Voor de rest verliep dit frans getinte gebeuren aanmerkelijk vlotter. Na een gezellig diner, dat nog goed smaakte bovendien, verliet een ieder tevreden het pand aan de Houtlaan.
Niet lang na het nieuwjaarsdiner konden de hierbij opgelopen extra pondjes weer kwijtgeraakt worden tijdens de jaarlijkse stamdropping, die als volgt in het logboek ingeleid werd (2) Een ieder zag kans heelhuids thuis te komen, zodat we ook hier van een geslaagd evenement mogen spreken. Dat gold ook voor de distriktsportdag voor stammen, waar we voor de zoveelste keer de beker in de wacht sleepten. Niet dat we met z’n allen zo’n stel getrainde atleten zijn, maar de tegenpartij was dat net nog iets minder. Vandaar dus. Zonder te overdrijven kan ik wel zeggen dat het begin van het jaar voor ons vol stond van de aktiviteiten, want een week na de sportdag war ik het net over had moesten we al weer aantreden voor het volgende energie vretende gebeuren, namelijk de beroemde 24 uursrace van de Houtlaan. Een ieder die ons een bezoek bracht kan konstateren dat de heren stamleden waarschijnlijk vroeg kinds zullen worden, sterker nog, dat ze al verdacht veel die kant opgaan. Gezellig was het overigens wel.
Veel grote aktiviteiten dus in het begin van het jaar en dat maakte de eerste normale – tussen aanhalingstekens – stamavond tot een speciaal gebeuren. We lezen even mee over de schouder van de logboekschrijver (3) Deze avond leidde een serie onopvallende stamavonden in, met onderwerpen varierend van de Bermude-driehoek tot elementaire deeltjes. Wat dat inhoudt? Ja, dat weet ik ook niet, maar laten we even een blik in het logboek werpen (4)
Na al dit gebeuren was het wel weer tijd voor wat anders en dus kwam het mooi uit dat de HIT op het programma stond. Voor de stam betekende dit materiaal aanvoeren, posten opbouwen en lol maken, maar pas op, er waren ons ook serieuze taken toebedeeld (5). Kort na de HIT hadden we tot twee keer toe de gelegenheid een nobele traditie in stand te houden. Eerst de Sint-Jorisviering met de welpen en de verkenners en de week daarop de Koninginnedag. We lezen even mee in het logboek. (6) Als een rode draad door het stamgebeuren liepen de toenemende uitingen van kriminaliteit ten opzichte van ons stamhol. Met ander woorden: er werd steeds ingebroken, en de regelmaat hiervan veroorzaakte een zekere gelatenheid, ook bij een van de logboekschrijvers (7) Het mag dus best even vermeld worden dat het pand inbraakvrij is, dat wil zeggen, tot nu toe.
Goed, verder met het jaarverslag. We zijn inmiddels in mei aangeland en dan komt het pinksterkamp in zicht. Voor ons begint dat met materiaaltransport voor het NOWAKA, dit alles uiteraard met behulp van onze vrachtwagen “de Hulk” Dat deze niet meer in topkonditie is, dat wisten we. Het begon nu echter ook anderen op te vallen. Lees maar even mee (8) De schade viel dus mee. Dat kon ons geachte stamlid Gert Wielink ook zeggen toe hij de weer daarop de stam een dag lang te gast had gehad om iets leuks te maken van zijn nieuwe tuintje. Een spit-in werd dit gebeuren genoemd en onder die naam is het ook terug te vinden in het stamlogboek. Liet ik net al even de kreet “Pinksterkamp”vallen, een paar weken later was het dan inderdaad zo ver. Laten we maar weer eens een greep doen in het rijke aanbod van ons logboek (9) hard werken dus, en zoals de oude Chinezen al zeiden: na gedane arbeid is het goed bierdrinken. Dat gold ook voor ons, getuige het logboek (10) om even terug te komen bij die oude Chinezen: zij wisten ook al dat wie het ‘s avonds laat maakt ‘s morgens uitslaapt. Zo kunnen we dus konstateren dat de stam de opening ‘s morgens in het VT kamp geen enkele maal in levenden lijve heeft meegemaakt maar als ik dan toch aan het citeren ben, dan past hier een kleine variatie op een britse schrijver wiens naam me even ontschoten is, en die zei “There are more things on heaven and earth than the opening in the Vtcamp.” Zij die uit de voorgaande regels de konklusie zouden trekken dat de bijdrage van de stam aan het NPK er een van zuiver konsumptieve aard is, moet ik nu toch geducht op de vingers tikken. In een dag het hele NPK afbreken, is namelijk een best karwei en dat mag ook wel eens gezegd. Bij deze dus.
Omdat pinksteren van ‘t jaar laat viel zaten er weinig schokkende gebeurtenissen tussen het NPK en de zomervakantie. Een enkele stamavond en verder veel voorbereidingen voor weer iets nieuws: de AvD ging zich in de worst business begeven en dat vinden we zo in het logboek terug (11) Het resultaat mocht er wezen, dus, dames en heren, volgende keer kunt u weer bij ons terecht. De traditionele laatste stamavond speelde zich traditiegetrouw af op de midgetgolfbaan. Het logboek weet hierover het volgende te melden (12) wie was ook alweer die carbaretier die meende dat er in dit land al genoeg traditie naar de bliksem was gegaan?
We vervolgen onze reis door het afgelopen jaar en komen dan terecht in de zomervakantie. Sommige stamleden sloegen hun vleugels uit en verdwenen over de landsgrenzen, anderen bundelden hun krachten in de firma Anthonie Breek en Sloop, dit ter meerdere glorie en ontwikkeling van het vakantiefonds AvD. Laten we er maar weer eens even in het logboek kijken (13) Ook bij de Rijwielvierdaagse waren we aktief met hezelfde doel voor ogen: het zomerkamp ’83 in Frankrijk. Het zomerkamp 1982 speelde zich iets dichter bij ons af, in Anloo om precies te zijn. Daar assisteerden we bij opbouw en afbraak van het nationale BE kamp voor gehandicapte scouters. Veel werk, maar ook veel lol, dat waren aldus onze korrespondent de kenmerken van dit kamp. In ben zo vrij daar het mooie weer van die periode aan toe te voegen, want zulks is toch van een niet te onderschatten belang vindt u ook niet?
Vlak na de zomervakantie werden we gekonfronteerd met twee opmerkelijke voorvallen. Het eerste vinden we zo in het logboek terug (14). We waren niet alleen van de partij, we leverden zelfs een bijdragen aan de feestvreugde(15) Het twee opmerkelijk voorval was van iets andere aard. We kochten namelijk een nieuwe vrachtwagen ter vervanging van onze Hulk. Momenteel wordt deze nieuwe aanwinst omgetoverd tot een blinkend wegmonster, maar meer mag ik er niet over loslaten, want het moet een verrassing blijven. Het nieuwe seizoen, dat dus al goed begonnen was, kende weer veel aktiviteiten. Zo was daar eerst een weekend voor de leiding uit de drie noordelijke provincies. Wij hadden ook hier een opbouwende, afbrekende en transporterende rol toebedeeld gekregen. Wat we dan zoal moesten opbouwen, afbreken en transporteren, dat wist de organisatie die, let op, bestond uit beroepspadvinders, niet zo best, zodat we dat zelf maar invulden. Gelachen hebben we overigens wel, zeker toen op een gegeven moment een kist gele vla in een bocht van de vrachtauto vloog, maar dit terzijde.
Al bladerend in het logboek zie ik tot m’n verbazing dat we ook nog gewone stamavonden gehad hebben, dat we naar de najaarskoempoelan van het NPK geweest zijn, dat we een avond bij de Chaukenstam op bezoek zijn geweest, en, let op, dat we weer een nieuw stamlid hebben. Zie maar, daar zit ‘ie, Albert Meyer. Alles nog steeds goed Albert? Een volgend evenement vinden we in oktober. De Noordelijke Hikewedstrijden. Dit is net zoiets als de HIT waar ik het straks over had., alleen heel anders, veel kouder en veel chaotischer. Dat de firma Anthonie Breek en Sloop zich ooit nog eens op de groepseigendommen zou storten had geen van ons durven dromen. Helaas is zulks toch nodig geweest, u weet wel waarom. De stam heeft zich overigens en dit om u even gerust te stellen – voorgenomen in de toekomst voorzichtiger met vuur om te springen. Verder zullen we elkaar bij de nieuwbouw wel weer spreken. Niettemin “The show must go on” zoals ze in Spanje zeggen, en dus hielden we gewoon onze stamavonden, want het stamhol staat nog. Drugs en Denemarken stonden er onder andere op het programma. Laten we maar eens een stukje meepikken van het verslag van het laatste onderwerp (16) gezellig en informatief dus, die stamavonden, maar dat niet alleen, er is ook nog plaats voor, jawel – traditie. Zo was de Sint dit jaar dan wel niet lijfelijk in ons midden, hij had ons wel een kopje pepernoten per man ene een mooi presentje doen toekomen. Volop reden voor tevredenheid dus.
Bijna aan het eind van het jaar restten ons nog twee evenementen. Om te beginnen de kerstmaaltijd met horde, troep en rowans, die we zo in het logboek terug vinden (17) Op de allerlaatste dag van het jaar hebben we samen met een stel ouders, rowans, welpen en verkenners, nog rap even een fors bedrag verdiend voor het nieuwe troephuis. Hiervoor moesten we ons wel een hele dag in een blauwe oliebollen walm begeven, maar dat hadden we graag voor de goede zaak over.
Wel, hier eindigt ons jaarverslag. Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat we een vreselijk aktief jaar achter ons hebben liggen, en een blik in het koffiedik leert ons dat het komende jaar ook niet bepaald een jaar van stilzitten zal worden en zo hoort het toch ook niet waar?
schrijver onbekend
Loading ...
